Connect with us
Arnhem Centrum

Blog

Houtzager Coers niet vergeten dankzij ‘zijn’ haven

Haven van Coers

Voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog gaan ze komend voorjaar de Haven van Coers uitbaggeren. Dat wordt tijd, want steeds vaker raken woonboten de bodem. Waarom ligt daar eigenlijk een havenkom en wie was die Coers naar wie het genoemd is? We doken even in de geschiedenis van het stukje water bij de Stadsblokken.

Gerrit Thomas Coers leefde van 1826 tot 1903. Hij was een prominente Arnhemmer, die ook onder meer in de gemeenteraad en het bestuur van Musis Sacrum zat. Maar vooral: hij was timmerman en houtzager.

Stoom

Gerrit Coers

Gerrit Coers

Wanneer hij precies zijn firma Stoomhoutzagerij G.T. Coers heeft opgericht, is niet precies te achterhalen. De oudste vermelding het bedrijf dateert van 1870, toen een van zijn werknemers een houtzaagmachine op stoom liet zien op een internationale beurs.

Bij Coers’ stoomhoutzagerij kwam een haventje. Dat kwam te liggen naast de schipbrug tussen het Roermondsplein en De Praets, aan de Stadsblokkenweg. Op een kaart uit 1868 is het nog niet te zien. Enige jaren later, in 1874, is het eerste deel al wel gegraven. De grote buurman ASM kwam pas een decennium later.

Schepen

Advertentie Coers

Advertentie Coers uit 1874.

Die scheepswerf en de houtzagerij hebben elkaar wellicht versterkt. De firma Coers was zeker de eerste jaren gespecialiseerd in het timmerwerk op schepen. Dat verklaart waarom het bedrijf een eigen havenkom nodig had. Daarnaast was het ook handig om hout te laden en te lossen.

Die lagen daar niet altijd even veilig. In 1893, 1901 en 1921 moesten die snel uit de haven worden gehaald, omdat de stoomzagerij in brand stond. Al dat hout, vooral dat zaagsel en die snippers, vatten natuurlijk erg goed vlam. Van de oorspronkelijke gebouwen is nauwelijks iets meer over en een deel van de verklaring ligt daarin.

Failliet

In 1942 ging Stoomhoutzagerij G.T. Coers failliet. Was het de houtschaarste in de Tweede Wereldoorlog die het bedrijf de das om deed? Na de oorlog werd de inventaris per opbod verkocht. Ook de gebouwen verdwenen al snel.

In de jaren 50 was de Haven van Coers al de woonbotenligplaats die het nog steeds is. De naam en het haventje zelf herinneren als enige nog aan de houtzagerij en zijn oprichter.

Meer nieuws uit Arnhem?


chico's place

kijkalles-blog

Reacties

Reacties

Blog

Konijnenvoer; vegan is nu ook nog lekker

Huibert Veth

Burgerjournalist Huibert Veth ging eten bij vegan pop-up restaurant Konijnenvoer en sprak met eigenaar Demian Parasmo over zijn onderneming en zijn idealen.

‘Ik ben toch zeker geen konijn’, één van de gevleugelde uitspraken van een toenmalige vriend, jaren geleden, waarna het ene blaadje sla dat op zijn vlezige hamburger te vinden was theatraal in de prullenbak werd gedeponeerd. Het was een tijd waarin vega nog niet zo sterk ingeburgerd was en van vegan, waarbij alle dierlijke producten uitgesloten worden, hadden we volgens mij nog nooit gehoord. Ik spreek met Demian Parasmo, initiatiefnemer en kok van het veganrestaurant Konijnenvoer, begonnen als pop-up restaurant in Café Tape. Tijdens een kop koffie met zijn zusje raakte hij in gesprek met Wendo Kroon, eigenaresse van Tape, en ze besloten dit concept als pop-up restaurant in de markt te zetten. Merkwaardig genoeg  is dit het eerste veganrestaurant wat we in Arnhem hebben.

Ook voor vleeseters goed!

Samen met mijn vrouw word ik uitgenodigd om hier een avond te komen dineren. Mijn vrouw eet regelmatig vegetarisch. Persoonlijk ben ik een echte vleesliefhebber en is mijn maaltijd meestal niet compleet zonder een lekker stuk vlees. Ja, mijn idealistische hart komt hier wel eens tegen in opstand maar tot een echte gedragsverandering heeft het nog niet geleid. Ze was dus erg blij toen ik ‘spontaan’ voorstelde naar een gelegenheid als deze te gaan. Naast ons neemt Leo de Groot (PVDD) plaats. Zou hij ook vegan zijn? Je verwacht het niet;). We krijgen een fishfilet burger en bij de eerste hap vragen wij ons af of er echt geen vis in zit, goed gedaan dus! Bananenbrood met vanille yoghurt na, zelfs deze verstokte vleeseter gaat met een meer dan voldaan gevoel naar huis. Ook voor de prijs van €12,50 voor twee gangen hoef je het niet te laten. Op deze manier wordt het heel wat eenvoudiger om aan je idealen toe te gaan geven!

Waarom vegan?

Waarom zou je vegan willen eten? Demian vertelt mij hoe hij beïnvloed is door films als Earthlings en Cowspiracy. De impact op het klimaat en dierenleed zijn de belangrijkste drijfveren. Het gezondheidsargument is wat minder sterk, vegan is niet per definitie gezond en vlees (of vega) niet perse ongezond. Hij wordt hierin ondersteund door de harde cijfers. Onderzoek aan de universiteit van Oxford heeft laten zien dat je jouw persoonlijke ecologische voetafdruk met 73 procent kunt verminderen bij een volledig plantaardig dieet, zo berichtte het AD afgelopen week. Er zou hierdoor wereldwijd 75 procent minder landbouwgrond nodig zijn, een oppervlakte van de VS, China, Australië en Europa samen. Dat zet je toch aan het denken. ‘Is het daarnaast wel een natuurlijke drive om vlees te eten?’, brengt Demian in. ‘Een kind dat met zijn speelgoed speelt, zal wel zijn plastic appel op gaan eten maar er niet aan denken zijn knuffelkonijn op te gaan peuzelen.’

Demian wil per juli een eigen pand voor Konijnenvoer. Zijn plan is om dat voor maximaal drie maanden te doen en dan weer naar een andere locatie te vertrekken, het verdiende geld kan weer door geïnvesteerd worden. Het nieuws is deze week naar buiten gebracht dat hem dit gelukt is, namelijk aan de Apeldoornseweg 4a, naast de Brigant. Vrijdag de 13e is de opening. Ik zou ook alle niet-vegans uit willen dagen om je door Demian te laten verrassen.

Meer nieuws?

chico's place

Reacties

Reacties

Continue Reading

Blog

‘Arnhem gezien door Crone’

Huibert Veth

Geschreven door: Burgerjournalist Huibert Veth

Mijn bovenbuurmeisje, Fenne Beuker (Graphication), heeft het grafisch ontwerp voor het boek ‘Arnhem gezien door Crone’ van de gerenommeerde Arnhemse schrijver Kees Crone gedaan. Leuk om een keer te lezen en ik mocht het van haar lenen. Na een paar hoofdstukken krijg ik een berichtje van dezelfde Kees Crone. Sommige gebeurtenissen verrassen je vanwege hun toevalligheid! Hij had mijn artikelen gelezen en gaf me daar complimenten over. Dit voelt natuurlijk altijd goed maar van sommige mensen extra bijzonder. Na zijn vakantie spreken we af voor een kop koffie bij ‘Café Aan het SPoor ARnhem’, kortweg Caspar, om hier nog eens wat over door te praten. Of ik in de tussentijd niet eens kan proberen om een boekrecensie te schrijven. Lijkt me een uitstekend idee Kees, ik zal mijn best doen! Of ik dan nog wel wist hoe ik hem als vriend moest toevoegen op Facebook.

Schuilkelder onder Willemsplein

Een vraag die past bij de schrijfstijl van Kees Crone waarbij je je direct tussen de schitterende historische plaatjes van vaak tientallen jaren oud waant. Hij spreekt over zichzelf in de derde persoon, waar ik persoonlijk wel om moet lachen, en zijn stijl komt wat gedragen over. Uitstekend voor dit genre. Heerlijk om zoveel van je eigen stad te leren over plekken waar je al zo vaak geweest bent. Wie wist er bijvoorbeeld dat er onder het Willemsplein nog altijd dichtgemaakte tunnels liggen die jarenlang als voetgangersoversteekplaats dienst hadden maar oorspronkelijk bedoeld waren als schuilkelder voor een atoomaanval in de tijd van de Koude Oorlog. Maar de Russen kwamen niet! Je loopt een volgende keer toch anders over zo’n plein heen. Kees breekt een lans voor het benoemen van een straatnaam naar schrijver C.C.S. Crone die op het Arnhemse kerkhof Moscowa begraven ligt. Hij benoemt in zijn boek niet zelf dat dit zijn vader is die in 1951 overleden is, toen Kees twee jaar geweest moet zijn.

Musthave voor elke Arnhemmer

Wat mij betreft een absolute musthave voor elke Arnhemmer, met korte op zichzelf staande verhalen die je prima binnen een toiletbezoek of kop koffie leest. Mijn Arnhemse vrienden weten het komende jaar in elk geval wat ze voor hun verjaardag kunnen verwachten en zijn bij een verrast gezicht direct betrapt op het niet lezen van mijn artikelen;).

Te koop bij boekhandel Hijman Ongerijmd

Meer nieuws?


Reacties

Reacties

Continue Reading

Blog

We krijgen een Ecovat!

Geschreven door: Burgerjournalist Huibert Veth

Siza Dorpgroep is bezig met een grootschalige herstructurering met nieuwbouw op het terrein voor de zorginstelling. Voor het energievraagstuk wil zij gebruik gaan maken van een Ecovat. Dit is in feite een grote emmer in de grond waar door middel van warm water energie opgeslagen kan worden. Omdat dit afwijkt van het bestemmingsplan moet de gemeenteraad hier toestemming voor verlenen. Het lijkt erop dat dit unaniem gaat gebeuren.

Goed besluit of onverantwoord risico?

Is de aanleg van zo’n Ecovat nu een verstandig plan? Wat is de benodigde input en output van het systeem qua energie, CO2 en materialen? Wat is de totale ecologische voetafdruk van cradle-to-cradle, van productie tot afbraak en hergebruik? Zijn er nog verborgen kosten zoals eventuele milieuvervuiling? Het leek me goed om hier eens over van gedachten te wisselen met een onafhankelijke partij. Ik sprak hierover met Martijn Bongaerts, Innovatiemanager Energietransitie bij Liander. Martijn geeft aan dat de opslag van energie in de basis nooit duurzaam is. Opslag kost altijd geld en producten worden er in de regel niet beter van, dit werkt zo in de logistiek en hetzelfde geldt voor energie. Door de onvoorspelbaarheid van duurzame energie (zon en wind zijn niet te reguleren) is het echter een noodzaak binnen de energietransitie waarin we zitten. Systemen als het Ecovat zijn een potentiële missing link in dit verhaal. Dat het systeem werkt waarvoor het is bedoeld is volgens Martijn voldoende bewezen. Voor alle technische resultaten is het nog te vroeg. Kortom, de trein rijdt maar of en waar de vertraging optreedt is nog niet te zeggen, het is net de NS! Er zijn namelijk nog slechts enkele prototypes geplaatst en in hoeverre een business case hierin positief uitvalt, hangt ook sterk van omgevingsfactoren af. Meerdere prototypes in verschillende omgevingen zijn daarom aan te raden om tot goede inzichten te komen, in dat licht zou het plaatsen van dit nog tamelijk unieke systeem in Arnhem ook gezien kunnen worden.

Terecht trots?

Onder onze overwegend groengezinde raadsleden merkte ik ook enige trots dat ‘wij’ in onze stad een Ecovat krijgen. Terecht? Ik denk het wel, de duurzame energietransitie waar we met elkaar voor staan zal niet vanzelf gaan en hierin moet je soms je nek uitsteken, gecalculeerde risico’s nemen en niet weglopen voor de  verantwoordelijkheid die daarbij hoort. Je kunt ook moeilijk verwachten dat nieuwe technologieën bij invoering zichzelf al volledig bewezen hebben. Feit is natuurlijk wel dat als we heel veel projecten binnen onze stad gaan krijgen waar enig risico aan kleeft het probleem ook heel groot wordt als veel van die projecten tegen blijken te vallen.

Meer nieuws?


Reacties

Reacties

Continue Reading
Advertisement

Populair