Connect with us
Arnhem Centrum

Blog

Radio-dj kwam verder met record dan ‘Grafligger’ in 1968

Bert hagen

Een recordpoging van radio-dj Marius Smit is deze week niet geslaagd. Hij wilde in Winkelcentrum Presikhaaf 200 uur achter elkaar radio maken, maar kwam niet verder dan 173 uur. Smit is een stuk verder gekomen dan een iemand anders die ooit bij het Arnhemse winkelcentrum een recordpoging wilde uitvoeren. Dat was een zekere Bert Hagen, in 1968 in de media ook wel bekend als de Grafligger of de Kistenkruiper.

De ambitie van deze werkloze kelner uit Arnhem was niet gering. Hij wilde in de zomer van 1968 105 dagen vlakbij het toen nog hypermoderne winkelcentrum in een kist onder de grond gaan liggen. Uiteraard met een luchtkanaal, waar een tentje bovenop zou moeten worden gezet. Het record ‘onder de grond liggen’ van 61 dagen stond toen nog op naam van een Ier.

Comfortabel

Met onder meer een radio en een tv zou Hagen dan relatief comfortabel onder het maaiveld kunnen verblijven. Hij zou dan wel 105 dagen zijn vier kinderen moeten missen. Toch stond hij te popelen, blijkt uit een bericht van De Telegraaf van 6 juni 1968. “Al dat wachten bezorgt me slapeloze nachten.”

Wat dreef Hagen? Daar was de werkloze eerlijk over. Hij wilde rijk worden en zo in één klap uit de zorgen zijn. Zo wilde hij een hek om zijn graf om entree te laten heffen. Ook sponsoren zouden geen probleem zijn, dacht hij. “Denk aan het pak crackers en de chocomel, waarmee ik  mij in leven houd”, zegt hij tegen de krant Het Vrije Volk. “Of het pak waarmee ik na drie maanden zonder één kreukel weer uit het graf rijs.”

Kapers op de kust

Al snel nadat de Arnhemmer zijn idee had gelanceerd, meldde iemand zich die zijn manager wilde worden. Dat was de kunsthandelaar Toon Rangé. In juli 1968 moest de recordpoging beginnen. Maar toen kwam de eerste kaper op de kust: de vishandelaar Henk van der Zwam uit Rheden.

Die dacht blijkbaar: ‘Wat Bert kan, kan ik ook’. Van der Zwam wilde 125 dagen onder de grond. Ook hij had een manager, lompenhandelaar Jan Lamberts, alias Jantje van Velp. Rangé  kende de vishandelaar en was niet onder de indruk. “Die heeft de mentaliteit niet”, zei hij op 13 juni 1968 in het Vrije Volk.

Mentaliteit

Had Rangé daar gelijk in? Van der Zwam liet kort daarna weten dat hij pas de grond in ging als hij 50.000 gulden kreeg. Die houding beviel manager Lamberts niet. Hij en Van der Zwam gingen uit elkaar. Betekende dat het einde van hun plannen? Integendeel. Lamberts kondigde aan zelf onder de grond te kruipen. Nu had Hagen twee concurrenten.

Geen van drieën zouden ooit aan de recordpoging beginnen. Zowel de gemeente Arnhem als de gemeente Rheden weigerden een vergunning af te geven. De sensatiezucht van de toeschouwer zou ‘op niet aanvaardbare wijze worden geprikkeld’, oordeelde de gemeente. “De gangbare normen zullen worden overtreden en gevoelens van een groot deel van de burgerij zullen worden gekwetst.”

Gezondheid

Ook waren ze op de gemeentehuizen bang voor de gevolgen van de lichamelijke en de geestelijke gezondheid van de deelnemers. Dit was ondanks medici van de universiteit van Nijmegen, die Hagen tijdens de recordpoging in de gaten zouden houden. De drie mannen mochten zich niet laten kisten, kopte De Telegraaf lollig.

Op 3 juli werd het nog erger voor Hagen: zijn manager Rangé ging op vakantie naar Spanje. De werkloze kelner voelde zich in de steek gelaten en hij wilde het contract laten ontbinden. Hagen suggereerde dat sponsorgeld met Rangé mee naar Spanje was gevlogen.

Laatste poging

Hij deed nog één poging om in Duiven ondergronds te gaan. De burgemeester van die gemeente kwam samen met twee rechercheurs op huisbezoek om hem dat uit het hoofd te praten. De Arnhemmer hield zijn poot stijf. Maar de boer op wiens land hij zou worden begraven, haakte wel af.

Is het hem ooit nog gelukt? In 1969 was Hagen nog altijd van plan zijn poging uit te voeren. Of het daar ooit nog wat van gekomen is, is nergens meer te achterhalen. Waarschijnlijk niet, want krantenarchieven zwijgen na de zomer van 1969 als het graf.

Belg

Maar in 1974 verbeterde de Belg Louis Luypaerts het wereldrecord grafliggen. Hij bleef 101 dagen en 37 minuten onder de grond. Dat betekent dat Hagen in elk geval de gedroomde 105 dagen nooit heeft gehaald. Het record staat nu volgens sommige bronnen op 141 dagen; op wiens naam is onduidelijk. Hoe het uiteindelijk met Hagen of een van de andere betrokkenen verder is gegaan, is mij onbekend.

Reacties

Reacties

Blog

Konijnenvoer; vegan is nu ook nog lekker

Huibert Veth

Burgerjournalist Huibert Veth ging eten bij vegan pop-up restaurant Konijnenvoer en sprak met eigenaar Demian Parasmo over zijn onderneming en zijn idealen.

‘Ik ben toch zeker geen konijn’, één van de gevleugelde uitspraken van een toenmalige vriend, jaren geleden, waarna het ene blaadje sla dat op zijn vlezige hamburger te vinden was theatraal in de prullenbak werd gedeponeerd. Het was een tijd waarin vega nog niet zo sterk ingeburgerd was en van vegan, waarbij alle dierlijke producten uitgesloten worden, hadden we volgens mij nog nooit gehoord. Ik spreek met Demian Parasmo, initiatiefnemer en kok van het veganrestaurant Konijnenvoer, begonnen als pop-up restaurant in Café Tape. Tijdens een kop koffie met zijn zusje raakte hij in gesprek met Wendo Kroon, eigenaresse van Tape, en ze besloten dit concept als pop-up restaurant in de markt te zetten. Merkwaardig genoeg  is dit het eerste veganrestaurant wat we in Arnhem hebben.

Ook voor vleeseters goed!

Samen met mijn vrouw word ik uitgenodigd om hier een avond te komen dineren. Mijn vrouw eet regelmatig vegetarisch. Persoonlijk ben ik een echte vleesliefhebber en is mijn maaltijd meestal niet compleet zonder een lekker stuk vlees. Ja, mijn idealistische hart komt hier wel eens tegen in opstand maar tot een echte gedragsverandering heeft het nog niet geleid. Ze was dus erg blij toen ik ‘spontaan’ voorstelde naar een gelegenheid als deze te gaan. Naast ons neemt Leo de Groot (PVDD) plaats. Zou hij ook vegan zijn? Je verwacht het niet;). We krijgen een fishfilet burger en bij de eerste hap vragen wij ons af of er echt geen vis in zit, goed gedaan dus! Bananenbrood met vanille yoghurt na, zelfs deze verstokte vleeseter gaat met een meer dan voldaan gevoel naar huis. Ook voor de prijs van €12,50 voor twee gangen hoef je het niet te laten. Op deze manier wordt het heel wat eenvoudiger om aan je idealen toe te gaan geven!

Waarom vegan?

Waarom zou je vegan willen eten? Demian vertelt mij hoe hij beïnvloed is door films als Earthlings en Cowspiracy. De impact op het klimaat en dierenleed zijn de belangrijkste drijfveren. Het gezondheidsargument is wat minder sterk, vegan is niet per definitie gezond en vlees (of vega) niet perse ongezond. Hij wordt hierin ondersteund door de harde cijfers. Onderzoek aan de universiteit van Oxford heeft laten zien dat je jouw persoonlijke ecologische voetafdruk met 73 procent kunt verminderen bij een volledig plantaardig dieet, zo berichtte het AD afgelopen week. Er zou hierdoor wereldwijd 75 procent minder landbouwgrond nodig zijn, een oppervlakte van de VS, China, Australië en Europa samen. Dat zet je toch aan het denken. ‘Is het daarnaast wel een natuurlijke drive om vlees te eten?’, brengt Demian in. ‘Een kind dat met zijn speelgoed speelt, zal wel zijn plastic appel op gaan eten maar er niet aan denken zijn knuffelkonijn op te gaan peuzelen.’

Demian wil per juli een eigen pand voor Konijnenvoer. Zijn plan is om dat voor maximaal drie maanden te doen en dan weer naar een andere locatie te vertrekken, het verdiende geld kan weer door geïnvesteerd worden. Het nieuws is deze week naar buiten gebracht dat hem dit gelukt is, namelijk aan de Apeldoornseweg 4a, naast de Brigant. Vrijdag de 13e is de opening. Ik zou ook alle niet-vegans uit willen dagen om je door Demian te laten verrassen.

Meer nieuws?

chico's place

Reacties

Reacties

Continue Reading

Blog

‘Arnhem gezien door Crone’

Huibert Veth

Geschreven door: Burgerjournalist Huibert Veth

Mijn bovenbuurmeisje, Fenne Beuker (Graphication), heeft het grafisch ontwerp voor het boek ‘Arnhem gezien door Crone’ van de gerenommeerde Arnhemse schrijver Kees Crone gedaan. Leuk om een keer te lezen en ik mocht het van haar lenen. Na een paar hoofdstukken krijg ik een berichtje van dezelfde Kees Crone. Sommige gebeurtenissen verrassen je vanwege hun toevalligheid! Hij had mijn artikelen gelezen en gaf me daar complimenten over. Dit voelt natuurlijk altijd goed maar van sommige mensen extra bijzonder. Na zijn vakantie spreken we af voor een kop koffie bij ‘Café Aan het SPoor ARnhem’, kortweg Caspar, om hier nog eens wat over door te praten. Of ik in de tussentijd niet eens kan proberen om een boekrecensie te schrijven. Lijkt me een uitstekend idee Kees, ik zal mijn best doen! Of ik dan nog wel wist hoe ik hem als vriend moest toevoegen op Facebook.

Schuilkelder onder Willemsplein

Een vraag die past bij de schrijfstijl van Kees Crone waarbij je je direct tussen de schitterende historische plaatjes van vaak tientallen jaren oud waant. Hij spreekt over zichzelf in de derde persoon, waar ik persoonlijk wel om moet lachen, en zijn stijl komt wat gedragen over. Uitstekend voor dit genre. Heerlijk om zoveel van je eigen stad te leren over plekken waar je al zo vaak geweest bent. Wie wist er bijvoorbeeld dat er onder het Willemsplein nog altijd dichtgemaakte tunnels liggen die jarenlang als voetgangersoversteekplaats dienst hadden maar oorspronkelijk bedoeld waren als schuilkelder voor een atoomaanval in de tijd van de Koude Oorlog. Maar de Russen kwamen niet! Je loopt een volgende keer toch anders over zo’n plein heen. Kees breekt een lans voor het benoemen van een straatnaam naar schrijver C.C.S. Crone die op het Arnhemse kerkhof Moscowa begraven ligt. Hij benoemt in zijn boek niet zelf dat dit zijn vader is die in 1951 overleden is, toen Kees twee jaar geweest moet zijn.

Musthave voor elke Arnhemmer

Wat mij betreft een absolute musthave voor elke Arnhemmer, met korte op zichzelf staande verhalen die je prima binnen een toiletbezoek of kop koffie leest. Mijn Arnhemse vrienden weten het komende jaar in elk geval wat ze voor hun verjaardag kunnen verwachten en zijn bij een verrast gezicht direct betrapt op het niet lezen van mijn artikelen;).

Te koop bij boekhandel Hijman Ongerijmd

Meer nieuws?


Reacties

Reacties

Continue Reading

Blog

We krijgen een Ecovat!

Geschreven door: Burgerjournalist Huibert Veth

Siza Dorpgroep is bezig met een grootschalige herstructurering met nieuwbouw op het terrein voor de zorginstelling. Voor het energievraagstuk wil zij gebruik gaan maken van een Ecovat. Dit is in feite een grote emmer in de grond waar door middel van warm water energie opgeslagen kan worden. Omdat dit afwijkt van het bestemmingsplan moet de gemeenteraad hier toestemming voor verlenen. Het lijkt erop dat dit unaniem gaat gebeuren.

Goed besluit of onverantwoord risico?

Is de aanleg van zo’n Ecovat nu een verstandig plan? Wat is de benodigde input en output van het systeem qua energie, CO2 en materialen? Wat is de totale ecologische voetafdruk van cradle-to-cradle, van productie tot afbraak en hergebruik? Zijn er nog verborgen kosten zoals eventuele milieuvervuiling? Het leek me goed om hier eens over van gedachten te wisselen met een onafhankelijke partij. Ik sprak hierover met Martijn Bongaerts, Innovatiemanager Energietransitie bij Liander. Martijn geeft aan dat de opslag van energie in de basis nooit duurzaam is. Opslag kost altijd geld en producten worden er in de regel niet beter van, dit werkt zo in de logistiek en hetzelfde geldt voor energie. Door de onvoorspelbaarheid van duurzame energie (zon en wind zijn niet te reguleren) is het echter een noodzaak binnen de energietransitie waarin we zitten. Systemen als het Ecovat zijn een potentiële missing link in dit verhaal. Dat het systeem werkt waarvoor het is bedoeld is volgens Martijn voldoende bewezen. Voor alle technische resultaten is het nog te vroeg. Kortom, de trein rijdt maar of en waar de vertraging optreedt is nog niet te zeggen, het is net de NS! Er zijn namelijk nog slechts enkele prototypes geplaatst en in hoeverre een business case hierin positief uitvalt, hangt ook sterk van omgevingsfactoren af. Meerdere prototypes in verschillende omgevingen zijn daarom aan te raden om tot goede inzichten te komen, in dat licht zou het plaatsen van dit nog tamelijk unieke systeem in Arnhem ook gezien kunnen worden.

Terecht trots?

Onder onze overwegend groengezinde raadsleden merkte ik ook enige trots dat ‘wij’ in onze stad een Ecovat krijgen. Terecht? Ik denk het wel, de duurzame energietransitie waar we met elkaar voor staan zal niet vanzelf gaan en hierin moet je soms je nek uitsteken, gecalculeerde risico’s nemen en niet weglopen voor de  verantwoordelijkheid die daarbij hoort. Je kunt ook moeilijk verwachten dat nieuwe technologieën bij invoering zichzelf al volledig bewezen hebben. Feit is natuurlijk wel dat als we heel veel projecten binnen onze stad gaan krijgen waar enig risico aan kleeft het probleem ook heel groot wordt als veel van die projecten tegen blijken te vallen.

Meer nieuws?


Reacties

Reacties

Continue Reading
Advertisement

Populair