Connect with us
Arnhem Centrum

Blog

Wordt het Johnny van Doornplein weer de Stille Hoek?

Ooit was er een tijd dat het Johnny van Doornplein de Stille hoek werd genoemd*. Toen was het nog een oase van rust, in tegenstelling tot tegenwoordig. Het was de tijd dat er nog gewone woonhuizen stonden en een sjiek pand.

Er stonden geen winkels in die hoek, het was er rustig, vandaar ook de naam. Maar toen kwamen de heren Vroom en Dreesmann en werd er in 1896 een winkel geopend in een deel van het deftige pand op het plein.

Puzzel

Toen ik eind jaren negentig in Arnhem kwam wonen, leek het centrum een ingewikkelde puzzel waar je op hoop van zegen je auto doorheen moest laveren. Vooral het ‘probleem’ om van de Apeldoornseweg via het Velperplein bij de John Frostbrug uit te komen, leek voor mij onoverkomelijk en er waren momenten dat ik (als bijrijder) met mijn handen voor mijn ogen zat omdat ik het doodeng vond.

Van wat ik me kan herinneren was het een chaos van pijlen op de weg, stoplichten die niet logisch leken en zebrapaden die op de meest bizarre plekken leken te liggen. Het was, in mijn herinnering, een wirwar van mensen, bussen en auto’s en de drukte schrok me af. De stad waar ik vandaan kwam had zo’n 28.000 inwoners, Arnhem had er toen rond de 139.000. Ja, ik was enorm onder de indruk.

Vroom en Dreesmann

Waar ik ook van onder de indruk was: het grote pand van Vroom en Dreesmann aan de rechterzijde van de weg. Het was de eerste winkel in Arnhem waar ik voet binnen zette en ik keek mijn ogen uit. Dit was nog vóór de grote verbouwing, daarna werd het zelfs nog mooier.

Arnhem en V&D waren in mijn ogen onlosmakelijk van elkaar verbonden. Het eerste warenhuis werd in 1887 opgericht door de zwagers Willem Vroom en Anton Dreesmann. Hun eerste pand openden zij aan de Weesperstraat in Amsterdam en op het hoogtepunt waren er ruim zeventig vestigingen door het hele land.

Zij waren daarmee het grootste warenhuisconcern van ons land. Filiaal Arnhem opende in 1896 zijn deuren, maar werd tijdens de Tweede Wereldoorlog verwoest, waarna het opnieuw opgebouwd moest worden.

Johnny van Doorn

Iets meer dan honderd jaar na de opening van het pand in Arnhem liep ik er voor het eerst naar binnen. Het plein heette allang niet meer de Stille Hoek, maar droeg inmiddels de naam: Johnny van Doornplein, vernoemd naar de Nederlandse schrijver, dichter en voordrachtskunstenaar Johnny van Doorn.

Hoe bijzonder vond ik (een Twents ‘plattelandsmeisje’) het dat in één pand je kleding, schoenen, horloges, sieraden, cosmetica, speelgoed, boeken (vooral boeken!), kantoorbenodigdheden en delicatessen kon kopen.

Ontdaan

Je kon er foto’s laten maken van je kinderen en als je dat liever zelf wilde doen kon je er ook terecht voor camera’s, computers en scanners, want in het pand was destijds ook nog de Dixons te vinden. Na de verbouwing kreeg ook ICI Paris XL een eigen plek op de begane grond. Helaas ging het bedrijf op 31 december 2015 failliet en als ik heel eerlijk ben dan was ik daar best van ontdaan.

Niet veel later stalde Topshelf haar spullen in hetzelfde pand, maar het was niet meer hetzelfde, de sfeer die V&D uitdroeg was met het personeel vertrokken. De vraag was: hoe lang houd dit bedrijf het vol in dat immens grote pand?

Wat nu?

Niet lang, want net als V&D zal ook dit concern binnenkort zijn deuren sluiten in het pand aan het Johnny van Doornplein.

Vorige week gingen twee verslaggevers van RTV-Arnhem op pad om te vragen wat er straks in dat pand moet gaan komen. Iemand opperde Hudson Bay, een ander kon het helemaal niet schelen. Een groot een zwembad met een grote glijbaan werd geopperd en ik moet zeggen dat het aantrekkelijk klinkt, ware het niet dat ik er niet aan moet denken dat mijn kinderen van zo’n immense hoogte naar beneden glijden.

Idee

Drie mensen willen de V&D terug, maar dat zal niet gaan gebeuren. De laatste optie om er kleine ondernemers te laten vestigen vind ik ook een geweldig idee. Dat idee heeft zich ook al een aantal keren in mijn hoofd laten horen. Jaren geleden ben ik in een overdekt winkelcentrum (van meerdere verdiepingen) geweest waar allemaal kleine winkels gevestigd waren.

Het pand leek wel op deze en hoewel ik geen enkel idee heb wat de mogelijkheden zijn om zulke oppervlaktes te verdelen in kleinere vind ik het een geweldig idee. Wellicht is het tijd voor verandering, misschien moeten we het eens anders gaan doen en de grote bedrijven laten voor wat of waar ze zijn.

Geluk

Laat kleine ondernemers hun geluk zoeken aan het Johnny van Doornplein, laat hun stem horen bij het grote publiek, het alternatief is namelijk ook geen optie. Verpaupering maakt het drukke plein waarschijnlijk weer de Stille Hoek, maar dat is mijn ogen niet de manier.

*Bron: website Oud Arnhem

Meer nieuws?

Reacties

Reacties

Blog

Arnhemse burger betaalt voor slecht bestuur ODRA

Geschreven door: Burgerjournalist Huibert Veth

Deze week vergaderde de Arnhemse gemeenteraad over de begroting van de ODRA (Omgevingsdienst Regio Arnhem). Wederom zijn er tonnen extra nodig om het gat in de begroting te dichten. Een rekening die de Arnhemse burger op zal moeten hoesten als er bij de ODRA niets verandert.

Wat is de ODRA?

De ODRA is een samenwerkingsverband tussen 10 gemeenten waaraan wij als grootste opdrachtgever handhaving, vergunningen en toezicht op het gebied van bouwen, wonen en milieu uitbesteden. Als je bijvoorbeeld een stuk aan je huis wilt aanbouwen, je hebt een bedrijf dat aan milieudoelstellingen moet voldoen of voor extra controles op shisha lounges dan kun je met de ODRA te maken krijgen.

Negen ton extra!

Het bestuur van de ODRA presenteert één keer per jaar hun begroting aan de gemeenteraad. De afgelopen jaren wordt het budget daarin structureel overschreden. Dit jaar is er 5,1 miljoen in plaats van 4,2 miljoen nodig. Dat is negen ton extra, bijna 20% meer! De afgelopen jaren heeft de gemeente telkens aan het bestuur van de ODRA laten weten dat het anders moet. Ook dit jaar wordt er weer een brief gestuurd waarin de ODRA streng wordt toegesproken. De ODRA blijkt namelijk al jaren niet in staat een boekhouding aan te leveren waarmee de gemeente transparant inzicht in de cijfers krijgt, is hiermee bovendien te laat en geeft geen uitvoering aan de wensen van de gemeente Arnhem om binnen het budget te blijven. D66-raadslid Sjoerd Dijk sprak dan ook van een déjà vu. Hierbij mag opgemerkt worden dat zijn partij al die jaren wel onderdeel van het college uitmaakte.

Welke mogelijkheden hebben we?

Het wrange is dat de regels zo in elkaar steken dat het bestuur van de ODRA dit spelletje ook gewoon zo mag spelen, en de gemeente verplicht is alsnog de rekening te betalen als het bestuur beslist zijn eigen plan te trekken. Kortom, we besteden miljoenen aan een organisatie die zijn huishouden niet op orde heeft, geven hen de zeggenschap over onze portemonnee waar ze meer uithalen dan we willen, en dat gebeurt al jaren zonder serieuze consequenties. Misschien speelt in het bedrijfsleven soms wat teveel de waan van de dag, waar slechte maand- of kwartaalcijfers de verantwoordelijken al in de problemen kunnen brengen, maar dit is wel weer het andere uiterste.

Uiteindelijk kunnen we ervoor kiezen taken bij de ODRA weg te halen maar het is nog niet zo eenvoudig om deze taken weer zelf uit te gaan voeren en zeker niet vandaag op morgen geregeld. Bovendien is het de vraag of dit goedkoper zou zijn. We hebben ons dus redelijk afhankelijk gemaakt van de ODRA, en dit weet de ODRA natuurlijk ook.

Hoe nu verder?

De nieuwe verantwoordelijk wethouder Cathelijne Bouwkamp (GroenLinks) erkent dat er nu echt iets moet gaan veranderen en zegt dat de ODRA hier ook al mee bezig is. Ze geeft aan zelf in zowel het algemeen bestuur als het dagelijks bestuur plaats te gaan nemen om meer grip te krijgen. We wachten af met welke cijfers de ODRA volgend jaar bij ons terug gaat komen.

Meer nieuws?


Reacties

Reacties

Continue Reading

Blog

Turks festival: een positieve beleving

Huibert Veth

Geschreven door: Burgerjournalist Huibert Veth. Hij bezocht het Turkse festival en beschreef wat hij ervan vond. Was het inderdaad een uithangbord van Turks fascisme?

Afgelopen week heeft het Turks festival veel negatieve media-aandacht gehad. De fascistische Turkse beweging Grijze Wolven zouden geïnfiltreerd zijn en lokale politici rolden over elkaar heen met grove taal en verwijzingen naar de Tweede Wereldoorlog. Reden voor mij om eens zelf te gaan ervaren wat dit festival nu eigenlijk voorstelt. Ja dit zijn momentopnames, en ja dit is subjectief. Maar zijn ervaringen dit niet bijna altijd? Dat we naar hetzelfde kijken en iets anders zien. Begint conflict, politiek of niet, niet vaak bij het moment dat we niet willen of kunnen begrijpen wat de ander ziet? Daarom ging ik maar gewoon eens kijken en luisteren, om te proberen te begrijpen.

Leuke avond uit

Samen met mijn vrouw fiets ik op zaterdagavond naar Park Presikhaaf. De Nederlandse en Turkse vlaggen wuiven je gebroederlijk tegemoet. Misschien niet heel verrassend, maar we zijn één van de weinige autochtonen. Wel jammer want het is vrij toegankelijk en je kunt er echt een leuke avond uit hebben. Voor kinderen zijn er speeltoestellen en springkussens, er is live muziek en uiteraard genieten we van een heerlijk broodje kebab. De voertaal is wel hoofdzakelijk Turks. We worden uiterst vriendelijk ontvangen, iedereen wil ons uitleggen hoe het festival in elkaar steekt, vertellen over Turkije of hoe moeilijk integratie soms is. Je krijgt het gevoel dat onze aanwezigheid echt gewaardeerd wordt. Of hier mensen rondlopen met ‘verkeerde’ politieke ideeën kan ik niet beoordelen. Het gaat erom dat het festival geen uithangbord is van fascistische bewegingen en daar heb ik niets van gemerkt.

Als we naar huis gaan wil mijn vrouw nog wat Turkse vruchten en noten kopen. Er kan helaas niet gepind worden en we hebben onvoldoende cash meegenomen. ‘Dan kunnen jullie het geld toch gewoon vanavond overmaken, geen probleem!’ Een vertrouwen dat je niet overal meer tegenkomt.

Etnische profilering

Op uitnodiging ga ik de volgende dag ook nog even bij de optocht kijken. Vanaf het Musis wordt er naar Presikhaaf gelopen. Ook hier een prima sfeer en Yildirim Usta (DENK/Verenigd Arnhem) staat met een Nederlandse vlag te zwaaien. Tijdens de optocht toch een bijzondere ervaring, mijn metgezel en ik worden naar de kant gehaald door de politie. Kennelijk zijn we aangewezen door de organisatie die ons niet kende, we moeten onze ID’s laten zien en worden even kritisch bevraagd. Autochtone Hollanders in deze optocht zijn immers een uitzondering. Geen probleem uiteraard maar het geeft wel even het gevoel etnisch geprofileerd te worden. Dat voelde toch wat ongemakkelijk, een goed realisatiemoment.

Toch een Wolvengroet!

De volgende dag meldt de Gelderlander (met foto als bewijs) dat er toch weer een Wolvengroet gemaakt is tijdens de optocht. Ik vind het oprecht jammer dat dit gebeurd is en nu het nieuws weer zal domineren. Het doet voor mijn gevoel geen recht aan de sfeer en intentie van het festival. De organisatie heeft zijn best gedaan deze uitingen buiten te houden en ook ingegrepen toen het wel gebeurde. En stel nu eens dat op Pinkpop een groep extreem rechtse jongeren de Hitlergroet zouden brengen. Zou dan de discussie ook worden of we het festival moeten verbieden? Ik denk van niet.

Meer nieuws?


Reacties

Reacties

Continue Reading

Blog

Konijnenvoer; vegan is nu ook nog lekker

Foto: Huibert Veth

Burgerjournalist Huibert Veth ging eten bij vegan pop-up restaurant Konijnenvoer en sprak met eigenaar Demian Parasmo over zijn onderneming en zijn idealen.

‘Ik ben toch zeker geen konijn’, één van de gevleugelde uitspraken van een toenmalige vriend, jaren geleden, waarna het ene blaadje sla dat op zijn vlezige hamburger te vinden was theatraal in de prullenbak werd gedeponeerd. Het was een tijd waarin vega nog niet zo sterk ingeburgerd was en van vegan, waarbij alle dierlijke producten uitgesloten worden, hadden we volgens mij nog nooit gehoord. Ik spreek met Demian Parasmo, initiatiefnemer en kok van het veganrestaurant Konijnenvoer, begonnen als pop-up restaurant in Café Tape. Tijdens een kop koffie met zijn zusje raakte hij in gesprek met Wendo Kroon, eigenaresse van Tape, en ze besloten dit concept als pop-up restaurant in de markt te zetten. Merkwaardig genoeg  is dit het eerste veganrestaurant wat we in Arnhem hebben.

Ook voor vleeseters goed!

Samen met mijn vrouw word ik uitgenodigd om hier een avond te komen dineren. Mijn vrouw eet regelmatig vegetarisch. Persoonlijk ben ik een echte vleesliefhebber en is mijn maaltijd meestal niet compleet zonder een lekker stuk vlees. Ja, mijn idealistische hart komt hier wel eens tegen in opstand maar tot een echte gedragsverandering heeft het nog niet geleid. Ze was dus erg blij toen ik ‘spontaan’ voorstelde naar een gelegenheid als deze te gaan. Naast ons neemt Leo de Groot (PVDD) plaats. Zou hij ook vegan zijn? Je verwacht het niet;). We krijgen een fishfilet burger en bij de eerste hap vragen wij ons af of er echt geen vis in zit, goed gedaan dus! Bananenbrood met vanille yoghurt na, zelfs deze verstokte vleeseter gaat met een meer dan voldaan gevoel naar huis. Ook voor de prijs van €12,50 voor twee gangen hoef je het niet te laten. Op deze manier wordt het heel wat eenvoudiger om aan je idealen toe te gaan geven!

Waarom vegan?

Waarom zou je vegan willen eten? Demian vertelt mij hoe hij beïnvloed is door films als Earthlings en Cowspiracy. De impact op het klimaat en dierenleed zijn de belangrijkste drijfveren. Het gezondheidsargument is wat minder sterk, vegan is niet per definitie gezond en vlees (of vega) niet perse ongezond. Hij wordt hierin ondersteund door de harde cijfers. Onderzoek aan de universiteit van Oxford heeft laten zien dat je jouw persoonlijke ecologische voetafdruk met 73 procent kunt verminderen bij een volledig plantaardig dieet, zo berichtte het AD afgelopen week. Er zou hierdoor wereldwijd 75 procent minder landbouwgrond nodig zijn, een oppervlakte van de VS, China, Australië en Europa samen. Dat zet je toch aan het denken. ‘Is het daarnaast wel een natuurlijke drive om vlees te eten?’, brengt Demian in. ‘Een kind dat met zijn speelgoed speelt, zal wel zijn plastic appel op gaan eten maar er niet aan denken zijn knuffelkonijn op te gaan peuzelen.’

Demian wil per juli een eigen pand voor Konijnenvoer. Zijn plan is om dat voor maximaal drie maanden te doen en dan weer naar een andere locatie te vertrekken, het verdiende geld kan weer door geïnvesteerd worden. Het nieuws is deze week naar buiten gebracht dat hem dit gelukt is, namelijk aan de Apeldoornseweg 4a, naast de Brigant. Vrijdag de 13e is de opening. Ik zou ook alle niet-vegans uit willen dagen om je door Demian te laten verrassen.

Meer nieuws?

chico's place

Reacties

Reacties

Continue Reading
Advertisement

Populair