Connect with us
Arnhem Centrum

Blog

Historische Arnhemse aprilgrappen: Japans Openluchtmuseum en de filmdiva die niet kwam

Foto: Alexander Bindtner (CC)

Het is zondag 1 april. Traditioneel is dit de dag waarop iedereen grappen met elkaar uithaalt. In Arnhem zijn er in de loop van de tijd verschillende bedacht. Wij doken de geschiedenis in en vonden er twee.

1987: Japans dorp in Openluchtmuseum

Op de foto uit 1987 in NRC handelsblad is het te zien op de bewegwijzering: ‘Japans dorp’.

In 1987 stonden alle media er bol van: het Nederlands Openluchtmuseum opende een Japans dorp. Waarom? Toenmalig minister van Cultuur Elco Brinkman (CDA) vond vanwege een bezuinigingsronde dat het Arnhemse museum maar dicht moest. Veel te duur!

De directie is toen maar over de grenzen gaan kijken, zeiden ze. “Japan bleek wel bereid te zijn geld in het museum te steken en kreeg in ruil daarvoor een Japans dorp aangeboden”, zei een woordvoerder op 1 april 1987 in NRC Handelsblad. Er stonden zelfs bordjes die naar het niet-bestaande museum verwezen! Wat Brinkman uiteindelijk heeft besloten kan ik zo snel niet terugvinden. Feit is dat het Openluchtmuseum nog altijd bestaat.

1932: Wereldberoemde filmdiva komt naar Arnhem

Ooit gehoord van de Oostenrijkse actrice Liane Haid? In de jaren 30 was ze wereldberoemd. Toen bioscoop Luxor dan ook met veel tromgeroffel aankondigde dat de diva op 1 april 1932 op station Arnhem zou aankomen, stond het plein ervoor zwart van het volk. “Verscheidenen waren bewapend met bloemen om ze de actrice te kunnen offreren”, schreven de kranten.

Er stond zelfs een koets klaar, met een keurig gekleed ontvangstcomité en een cameraman met draaiende camera. Dat was voor die tijd een attractie op zich! Gretig lieten Arnhemse jongens en meisjes zich filmen. In de uitgelopen 1000-koppige menigte deelde een jonge werknemer  van Luxor foto’s van Haid en vrijkaartjes uit. Dit ‘jongmensch’ werd zo belaagd door belangstellenden, dat de politie hem moest ontzetten.

Maar waar bleef de filmdiva nu? Op gegeven moment reed het rijtuig met de keurige heren op topsnelheid weg, zonder Haid. Luxor-personeel deelde toen flyers uit met daarop de mededeling dat de Oostenrijkse te bijgelovig was om op vrijdag 1 april te reizen. Wie haar toch wilde zien kon terecht in Luxor, want daar draaide een film met haar in de hoofdrol! De camera bleek te zijn gebouwd van oude sigarenkistjes.

Meer nieuws?


 

 

 

 

Reacties

Reacties

Blog

Toch weer goudvissen in de Jansbeek

vissen Jansbeek
Foto: Petra Dielman - ArnhemLife

Tientallen Arnhemmers zijn op goudvissenjacht geweest in de Jansbeek. Daarnaast is er een professioneel visser bezig geweest in het stroompje. Dus zijn alle goudvissen er nu zo onderhand echt wel een keer uit. Toch? Nee dus.

Stadsgids Petra Dielman van ArnhemLife heeft er toch nog een paar gevonden. Toen ze een groep aan het rondleiden was, zag ze een paar van de oranjekleurige waterdieren. “Ik vertelde over de geschiedenis van Arnhem én over het heden. Over ‘vissen-gate’ bijvoorbeeld, dat alle vissen uit de nieuwe Jansbeek zijn gehaald”, vertelt ze. “Later kwamen we nog een keer langs de beek en zag één van de groep 6 vissen zwemmen. ‘Nou, daar gaat mijn verhaal’ dacht ik.”

Lolbroek

Zijn die door de andere vissers over het hoofd gezien? Of is er een lolbroek geweest die de dieren na de vispartij weer heeft uitgezet? Zo blijven we aan de gang.

Maar het kan nog erger. Weblog Arnhem Direct weet te melden dat er nu ook zoetwatergarnalen in de beek zwemmen. Ook die komen niet oorspronkelijk in de Nederlandse wateren voor en vormen dus een bedreiging voor inheemse soorten. Waar blijven die brasems en die stekelbaarsjes? Op naar de volgende goudvissengate.

Meer nieuws?

 

 

 

 

Reacties

Reacties

Continue Reading

Blog

Passie, Inspiratie, Motivatie en Plezier. Vooral dat laatste!

Mijn ervaring met de horeca reikt niet verder dan werken in de keuken van ziekenhuis Rijnstate en koffie schenken in Malburgstaete. Dus voor wat betreft het werken in de horeca had ik weinig te zoeken bij deze voorstelling. Als klant daarentegen was ik zeer benieuwd naar de anekdotes die beloofd werden, dus regelde ik twee kaartjes en ging maandagavond op weg naar het posttheater.

Milo Berlijn en Michael Bunink van PIMP (Passie, Inspiratie, Motivatie en Plezier) stonden die avond op de planken met hun PIMP Theatershow. Deze is bedoeld voor eigenaren en medewerkers uit elke dienstverlenende branche, maar ikzelf ging met het idee dat de wijze lessen in deze gastvrijheidstraining veel verder reiken dan het horeca gebeuren en dat elke belangrijke opmerking in deze show ook in het dagelijkse leven toe te passen is. Toen nog niet wetende dat ik de avond van mijn leven zou hebben.

Michael Bunink deed de kick-off. Hij vertelde dat dit alles begon met een idee op Facebook en dat iemand reageerde met de vraag waarom ze niet naar Arnhem zouden komen. Er werden afspraken gemaakt en de rest is geschiedenis. Hij maakte grapjes over de stad, over onze voetbalclub en over de Jansbeek. Hij eindigde met een quiz voor iedereen in de zaal. Het principe was makkelijk; iedereen moest gaan staan en bij de vragen kon je kiezen tussen twee antwoorden waarbij je een van je twee handen moest opsteken voor het goede antwoord. Bij een fout antwoord moest je gaan zitten en uiteindelijk bleven er (in dit geval) twee winnaars over. Binnen tien minuten werd er al zoveel gelachen dat ik me afvroeg of het nog beter kon worden. Dat kon wel degelijk.

Milo Berlijn, oud horeca man was van jongs af aan actief in de horeca, in keuken en bediening en past die ervaring inmiddels toe in het geven van trainingen. Wat mij betreft had hij net zo goed cabaretier kunnen worden.

Chapeau voor de humor, de vaart en het enthousiasme van deze man

Zijn tongval en manier van spreken deed me denken aan Youp van het Hek en wat mij betreft doet hij daar ook niet aan onder. Ik zal meteen kaarten kopen als hij ooit een carrièreswitch gaat maken.

In eerste instantie leken veel van zijn grapjes over de rug van klanten te gaan en waren wat mij betreft soms wat op het randje, maar toen ik er wat beter over na ging denken realiseerde ik me dat er eigenlijk een diepere betekenis achter zit. Dat het helemaal niet alleen maar ging om het grappen maken over klanten, maar om personeel in te laten zien dat sommige opmerkingen over klanten echt niet kunnen en dat ze soms (deels) ook zelf verantwoordelijk zijn voor reacties. Althans, dat is mijn interpretatie.

‘Gedrag is beïnvloedbaar, of niet?’, aldus Milo.  

Het moraal van het verhaal: positief naar je vak kijken en overal de humor van inzien. Bedienen met humor maakt bedienen leuker. Zelf de macht in handen houden door te vragen wat de klant wil drinken in plaats van andersom, dat de klant om drinken vraagt. Zo krijgt de klant de macht en dat wil je niet.

Het was een fenomenale, verrassende, humoristische voorstelling en achteraf gezien kan ik zeggen dat het ook voor de klant een zeer interessante en nuttige voorstelling is. Dus laat je vooral niet tegenhouden om bij ook te gaan kijken. Dit jaar zullen er nog een aantal optredens plaatsvinden in verschillende plaatsen in Nederland.

Printscreen Promofilmpje PIMP

Graag wil ik eindigen met het leukste verhaal van de avond. Milo bediende mensen tijdens Pasen. Ze vroegen om een uitsmijter en niet veel later liep hij met twee borden naar buiten. Daarop lag brood met ham en tijdens het serveren presenteerde hij ze als uitsmijters. De klanten keken hem bevreemd aan en zeiden dat het geen uitsmijter was, want de eieren ontbraken. Waarop Milo zei dat ze eieren nog moesten gaan zoeken. Uiteraard komt het hier niet zo goed uit als in de show, maar lachtranen liepen me over de wangen. En dit was niet de enige keer die avond. Lachplezier gegarandeerd!

Kijk voor meer informatie op de website van PIMP of op hun Facebookpagina.

 

Meer nieuws?

 

Reacties

Reacties

Continue Reading

Blog

Project Museumwoningen

Een project dat ik een warm hart toedraag is het project Museumwoningen. Wonen in een woning waar de tijd heeft stilgestaan. Woningen waar de inrichting de sfeer ademt van vroegere tijden. Woningen waar de bewoner(s) met trots hun deur openen voor het geven van een unieke rondleiding.

De afgelopen maanden kwam ik meerdere oproepen van Volkshuisvesting tegen, waarin er voor dit project wordt gezocht naar bewoners van oude woningen. In samenwerking met het Nederlands Openluchtmuseum brengt zij een woning zoveel mogelijk terug in de oorspronkelijke staat.

Dit keer is men op zoek naar bewoners voor een museumwoning uit 1866 aan de Catharijnestraat 28 in Klarendal. Het betreft een woning van 152 jaar oud. Dat is toch bijna onvoorstelbaar?! Een woning waarin je oudgrootouder (of de grootmoeder van je betovergrootmoeder) kan hebben gewoond. Verbazingwekkend!

Bron: Volkshuisvesting

Rijk verleden

Al sinds ik in Arnhem ben komen wonen ben ik er een groot voorstander van om oude (al dan niet monumentale) panden te behouden. Deze stad heeft een rijk verleden. Helemaal niet weg met die oude meuk, zoals sommigen het noemen. Nee, behouden al die mooie oude panden.

Dat zijn panden met historische waarde. Panden die vele geschiedkundige verhalen uitademen die niemand echt kent. Helaas zijn dat ook verhalen die we helaas nooit zullen weten, maar laat onze kinderen en kleinkinderen maar zien hoe er vroeger werd geleefd.

Weinig privacy

Het is de tijd dat je met negen of tien kinderen plus twee volwassenen (of zelfs meer) leefde in een woning waar weinig sprake was enig privacy. Niet dat ik het heb meegemaakt, ik ken er zelfs geen verhalen over, maar wanneer ik die kleine huizen in het Openluchtmuseum bekijk kan ik me daar wel een voorstelling van maken.

Bron: Volkshuisvesting

De oproep voor deze laatste woning zorgde ervoor dat ik thuis laconiek opperde om zoiets te gaan doen. Het sloeg nergens op, want vrijwel direct realiseerde ik me dat ik al een woning heb en dat ik niet de behoefte voel om met mijn gezin in een nog kleiner huis te wonen dan de mijne. Maar goed, het kwam in ieder geval zover dat ik op de website ging kijken naar de voorwaarden.

Rondleidingen

Je moet als bewoner(s) je woning inrichten met een interieur uit diezelfde periode. Daarbij moet je de woning een aantal keer per jaar openen voor bezichtigingen. Ook moet je het leuk vinden om de rondleiding zelf te verzorgen, waarbij je de bezoekers zelfs vertelt over de geschiedenis van je woning. Je huishouden telt een of twee personen. Door dat laatste kon ik toch weer min of meer opgelucht ademhalen, mijn gezin is te groot.

Er zijn inmiddels negen woningen waar je rond kunt kijken:
Catharijnestraat uit 1866
Spijkerstraat uit 1869
Vijverlaan uit 1910
Borgadijnstraat  uit 1918/1922
Gelderse Rooslaan uit 1934
Hazelaarstraat uit 1946/1947
Johan de Wittlaan uit 1950
Zilverschoonstraat uit 1951
Eduard van Beinumlaan uit 1961

De lijst wordt langzaam maar zeker langer en wat ik er nu het allerleukste aan vind is dat je binnen de vernieuwde stad kunt binnenstappen in de geschiedenis.

Wil jij nu ook meer weten over de museumwoningen en de openstellingen? Kijk dan op: www.museumwoningenarnhem.nl.

RTV Arnhem nam een kijkje in een museumwoning in het Spijkerkwartier.

Reacties

Reacties

Continue Reading

Populair