Connect with us
Korenkwartier

Blog

Verschraling lokale media; de waakhond is mank

Huibert Veth

Geschreven door: Burgerjournalist Huibert Veth

Het ronde tafelgesprek is een nieuw instrument in de Arnhemse gemeenteraad. Burgers kunnen het initiatief nemen om hun onderwerp te agenderen en met de politiek in gesprek te gaan. De eerste editie deze week naar aanleiding van een brief van Maarten Venhovens (‘Ik hou van Arnhem’ en scheidend directeur RTV Arnhem) over “De positie van de lokale en regionale media in Arnhem”.

Kloof tussen burgers en bestuur dreigt

Alle aanwezigen erkennen het belang van lokale media als waakhond voor de democratie. Voor niets gaat echter de zon op. Sandrina Hadderingh (Omroep Gelderland) legt uit dat de samenwerking met lokale media als RTV Arnhem vaak moeizaam verloopt omdat ze onvoldoende voor een continuïteit in nieuwsstroom en personeel kunnen zorgen. Dit is niet zo verwonderlijk met een budget van één ton per jaar. Daar kun je geen goede professionals voor inhuren en deugdelijke materialen voor aanschaffen. Ook commerciële lokale media als Arnhem-Direct of ‘Ik hou van Arnhem’ hebben moeite om zelfstandig hun broek op te houden. Een verdere uitholling en verschraling van de lokale media dreigt als er niets gebeurt. Wanneer de lokale media zijn rol van waakhond niet meer goed kan vervullen worden (bestuurlijke) misstanden of schofferingen niet meer opgemerkt of aan de kaak gesteld. Verschillende omliggende gemeenten, zoals Lingewaard, hebben hier al last van. Het enge klimaat en de kloof tussen burgers en bestuur die dan op de loer ligt, willen we met zijn allen niet. ‘Power tends to corrupt and absolute power corrupts absolutely’ (Lord Acton, 1887).

Wat dan wel? Rik van Dommele, voorzitter van RTV Arnhem, pleit voor streekvorming waarbij er meer budget beschikbaar komt maar er ook een groter gebied bediend wordt. De regio’s moeten elkaar op die manier versterken. Maarten Venhovens wil een fonds waar alle lokale media uit kunnen putten voor de inzet van goede journalisten. Ook wijst hij ons erop dat alle artikelen van ‘Ik hou van Arnhem’ gearchiveerd worden door de Nederlandse bibliotheek waarmee elke letter die u nu leest een stukje geschiedschrijving is. Een verantwoordelijkheid die we niet lichtzinnig moeten opvatten 😉 !

Meer nieuws?

Reacties

Reacties

Blog

Konijnenvoer; vegan is nu ook nog lekker

Huibert Veth

Burgerjournalist Huibert Veth ging eten bij vegan pop-up restaurant Konijnenvoer en sprak met eigenaar Demian Parasmo over zijn onderneming en zijn idealen.

‘Ik ben toch zeker geen konijn’, één van de gevleugelde uitspraken van een toenmalige vriend, jaren geleden, waarna het ene blaadje sla dat op zijn vlezige hamburger te vinden was theatraal in de prullenbak werd gedeponeerd. Het was een tijd waarin vega nog niet zo sterk ingeburgerd was en van vegan, waarbij alle dierlijke producten uitgesloten worden, hadden we volgens mij nog nooit gehoord. Ik spreek met Demian Parasmo, initiatiefnemer en kok van het veganrestaurant Konijnenvoer, begonnen als pop-up restaurant in Café Tape. Tijdens een kop koffie met zijn zusje raakte hij in gesprek met Wendo Kroon, eigenaresse van Tape, en ze besloten dit concept als pop-up restaurant in de markt te zetten. Merkwaardig genoeg  is dit het eerste veganrestaurant wat we in Arnhem hebben.

Ook voor vleeseters goed!

Samen met mijn vrouw word ik uitgenodigd om hier een avond te komen dineren. Mijn vrouw eet regelmatig vegetarisch. Persoonlijk ben ik een echte vleesliefhebber en is mijn maaltijd meestal niet compleet zonder een lekker stuk vlees. Ja, mijn idealistische hart komt hier wel eens tegen in opstand maar tot een echte gedragsverandering heeft het nog niet geleid. Ze was dus erg blij toen ik ‘spontaan’ voorstelde naar een gelegenheid als deze te gaan. Naast ons neemt Leo de Groot (PVDD) plaats. Zou hij ook vegan zijn? Je verwacht het niet;). We krijgen een fishfilet burger en bij de eerste hap vragen wij ons af of er echt geen vis in zit, goed gedaan dus! Bananenbrood met vanille yoghurt na, zelfs deze verstokte vleeseter gaat met een meer dan voldaan gevoel naar huis. Ook voor de prijs van €12,50 voor twee gangen hoef je het niet te laten. Op deze manier wordt het heel wat eenvoudiger om aan je idealen toe te gaan geven!

Waarom vegan?

Waarom zou je vegan willen eten? Demian vertelt mij hoe hij beïnvloed is door films als Earthlings en Cowspiracy. De impact op het klimaat en dierenleed zijn de belangrijkste drijfveren. Het gezondheidsargument is wat minder sterk, vegan is niet per definitie gezond en vlees (of vega) niet perse ongezond. Hij wordt hierin ondersteund door de harde cijfers. Onderzoek aan de universiteit van Oxford heeft laten zien dat je jouw persoonlijke ecologische voetafdruk met 73 procent kunt verminderen bij een volledig plantaardig dieet, zo berichtte het AD afgelopen week. Er zou hierdoor wereldwijd 75 procent minder landbouwgrond nodig zijn, een oppervlakte van de VS, China, Australië en Europa samen. Dat zet je toch aan het denken. ‘Is het daarnaast wel een natuurlijke drive om vlees te eten?’, brengt Demian in. ‘Een kind dat met zijn speelgoed speelt, zal wel zijn plastic appel op gaan eten maar er niet aan denken zijn knuffelkonijn op te gaan peuzelen.’

Demian wil per juli een eigen pand voor Konijnenvoer. Zijn plan is om dat voor maximaal drie maanden te doen en dan weer naar een andere locatie te vertrekken, het verdiende geld kan weer door geïnvesteerd worden. Het nieuws is deze week naar buiten gebracht dat hem dit gelukt is, namelijk aan de Apeldoornseweg 4a, naast de Brigant. Vrijdag de 13e is de opening. Ik zou ook alle niet-vegans uit willen dagen om je door Demian te laten verrassen.

Meer nieuws?

chico's place

Reacties

Reacties

Continue Reading

Blog

‘Arnhem gezien door Crone’

Huibert Veth

Geschreven door: Burgerjournalist Huibert Veth

Mijn bovenbuurmeisje, Fenne Beuker (Graphication), heeft het grafisch ontwerp voor het boek ‘Arnhem gezien door Crone’ van de gerenommeerde Arnhemse schrijver Kees Crone gedaan. Leuk om een keer te lezen en ik mocht het van haar lenen. Na een paar hoofdstukken krijg ik een berichtje van dezelfde Kees Crone. Sommige gebeurtenissen verrassen je vanwege hun toevalligheid! Hij had mijn artikelen gelezen en gaf me daar complimenten over. Dit voelt natuurlijk altijd goed maar van sommige mensen extra bijzonder. Na zijn vakantie spreken we af voor een kop koffie bij ‘Café Aan het SPoor ARnhem’, kortweg Caspar, om hier nog eens wat over door te praten. Of ik in de tussentijd niet eens kan proberen om een boekrecensie te schrijven. Lijkt me een uitstekend idee Kees, ik zal mijn best doen! Of ik dan nog wel wist hoe ik hem als vriend moest toevoegen op Facebook.

Schuilkelder onder Willemsplein

Een vraag die past bij de schrijfstijl van Kees Crone waarbij je je direct tussen de schitterende historische plaatjes van vaak tientallen jaren oud waant. Hij spreekt over zichzelf in de derde persoon, waar ik persoonlijk wel om moet lachen, en zijn stijl komt wat gedragen over. Uitstekend voor dit genre. Heerlijk om zoveel van je eigen stad te leren over plekken waar je al zo vaak geweest bent. Wie wist er bijvoorbeeld dat er onder het Willemsplein nog altijd dichtgemaakte tunnels liggen die jarenlang als voetgangersoversteekplaats dienst hadden maar oorspronkelijk bedoeld waren als schuilkelder voor een atoomaanval in de tijd van de Koude Oorlog. Maar de Russen kwamen niet! Je loopt een volgende keer toch anders over zo’n plein heen. Kees breekt een lans voor het benoemen van een straatnaam naar schrijver C.C.S. Crone die op het Arnhemse kerkhof Moscowa begraven ligt. Hij benoemt in zijn boek niet zelf dat dit zijn vader is die in 1951 overleden is, toen Kees twee jaar geweest moet zijn.

Musthave voor elke Arnhemmer

Wat mij betreft een absolute musthave voor elke Arnhemmer, met korte op zichzelf staande verhalen die je prima binnen een toiletbezoek of kop koffie leest. Mijn Arnhemse vrienden weten het komende jaar in elk geval wat ze voor hun verjaardag kunnen verwachten en zijn bij een verrast gezicht direct betrapt op het niet lezen van mijn artikelen;).

Te koop bij boekhandel Hijman Ongerijmd

Meer nieuws?


Reacties

Reacties

Continue Reading

Blog

We krijgen een Ecovat!

Geschreven door: Burgerjournalist Huibert Veth

Siza Dorpgroep is bezig met een grootschalige herstructurering met nieuwbouw op het terrein voor de zorginstelling. Voor het energievraagstuk wil zij gebruik gaan maken van een Ecovat. Dit is in feite een grote emmer in de grond waar door middel van warm water energie opgeslagen kan worden. Omdat dit afwijkt van het bestemmingsplan moet de gemeenteraad hier toestemming voor verlenen. Het lijkt erop dat dit unaniem gaat gebeuren.

Goed besluit of onverantwoord risico?

Is de aanleg van zo’n Ecovat nu een verstandig plan? Wat is de benodigde input en output van het systeem qua energie, CO2 en materialen? Wat is de totale ecologische voetafdruk van cradle-to-cradle, van productie tot afbraak en hergebruik? Zijn er nog verborgen kosten zoals eventuele milieuvervuiling? Het leek me goed om hier eens over van gedachten te wisselen met een onafhankelijke partij. Ik sprak hierover met Martijn Bongaerts, Innovatiemanager Energietransitie bij Liander. Martijn geeft aan dat de opslag van energie in de basis nooit duurzaam is. Opslag kost altijd geld en producten worden er in de regel niet beter van, dit werkt zo in de logistiek en hetzelfde geldt voor energie. Door de onvoorspelbaarheid van duurzame energie (zon en wind zijn niet te reguleren) is het echter een noodzaak binnen de energietransitie waarin we zitten. Systemen als het Ecovat zijn een potentiële missing link in dit verhaal. Dat het systeem werkt waarvoor het is bedoeld is volgens Martijn voldoende bewezen. Voor alle technische resultaten is het nog te vroeg. Kortom, de trein rijdt maar of en waar de vertraging optreedt is nog niet te zeggen, het is net de NS! Er zijn namelijk nog slechts enkele prototypes geplaatst en in hoeverre een business case hierin positief uitvalt, hangt ook sterk van omgevingsfactoren af. Meerdere prototypes in verschillende omgevingen zijn daarom aan te raden om tot goede inzichten te komen, in dat licht zou het plaatsen van dit nog tamelijk unieke systeem in Arnhem ook gezien kunnen worden.

Terecht trots?

Onder onze overwegend groengezinde raadsleden merkte ik ook enige trots dat ‘wij’ in onze stad een Ecovat krijgen. Terecht? Ik denk het wel, de duurzame energietransitie waar we met elkaar voor staan zal niet vanzelf gaan en hierin moet je soms je nek uitsteken, gecalculeerde risico’s nemen en niet weglopen voor de  verantwoordelijkheid die daarbij hoort. Je kunt ook moeilijk verwachten dat nieuwe technologieën bij invoering zichzelf al volledig bewezen hebben. Feit is natuurlijk wel dat als we heel veel projecten binnen onze stad gaan krijgen waar enig risico aan kleeft het probleem ook heel groot wordt als veel van die projecten tegen blijken te vallen.

Meer nieuws?


Reacties

Reacties

Continue Reading
Advertisement

Populair